Dit verzin je weer niet...

Echt niet...

Ik vroeg me af, of..

...jij je in de wachtkamer van een ziekenhuis ook altijd afvraagt wat je mede-wachtenden mankeert? Ik wel.

Zou zij net zo nerveus zijn als ik? Zou zij zich ook afvragen wat ik onder de leden heb? Is dat haar man, of gewoon een vriend? Zou hij goed nieuws krijgen? Hij ziet er wel beroerd uit... Zij schuift heen en weer, vast nerveus. 

Kiest u maar!

Ondanks dat de chirurg van het AMC ziek was, beantwoordde ze mijn mail vrijwel direct. Zij zou in januari weer beginnen, het materiaal van het Erasmus bekijken en mij een afspraak voor een bezoek aan de poli chirurgie sturen.

Verbaas u niet, verwonder u slechts...

De enquête voor mijn behandelend arts bestond uit 11 vragen. Piekfijn in orde, niets meer aan doen dacht ik, toen ik het voor een laatste keer doornam. En dat is precies wat ik deed......helemaal niets!

Tot je een ons weegt..

Wat moet ik zeggen. Je verzint dit niet. 3 maal is scheepsrecht was vandaag mijn motto. Elke keer als de telefoon ging gisteren dacht ik 't zal toch niet. Hij ging een paar keer, maar geen enkele keer zag ik (020) 566 in mijn scherm, het o zo bekende nummer van het AMC.

Er zijn nog pieeeep wachtenden voor u!

Om niet in de files te staan vertrokken we vorige week na spitstijd, nuchter. Houdt nuchter voor een bloedafname in dat je ook geen water mag drinken? En tandpasta? OEPS, slik ik net een beetje tandpasta door.  Volgens Google (en dus iemand die net als ik allerlei onzin de wereld in gooit) mag je nog heldere dranken nemen. Ik vermoed dat 7-up daar buiten valt en voor de zekerheid neem ik dus gewoon maar helemaal niks. 

Verzzzzzzzzoek

Het is mijn eigen schuld, van de week deed ik het weer. De spreekwoordelijke goden verzoeken.

Operatie-uitslag

Dinsdagochtend de drukste dag van de week op de weg. Ondanks dat er in Noord-Holland nog een week vakantie is, gaan we toch maar vroeg op pad. De route huis - AMC Amsterdam leidt ons langs de coentunnel en op sommige dagen kunnen we al aansluiten in de file voor ons huis. Dit keer niet en we zijn dus veel te vroeg. Dat is mooi, want ik loop nog steeds niet geheel soepeltjes en al zijn we inmiddels ongeveer 80x in het AMC geweest, we moeten altijd zoeken.

Octreotide scan

Dat zit er weer op, ik ben weer gescand. Een octreotide scan stond dit keer op het programma.
Woensdag mocht ik komen voor een injectie met daarin verwerkt het stofje octreotide. Dit is licht radioactief, maar licht genoeg om gewoon mee naar huis te mogen. Vervolgens heeft dit 24 uur nodig om zich aan de tumorcellen te hechten.

En toen liep het toch weer anders dan gepland

Zo dacht ik voor de operatie nog na over welk onderwerp ik daarna moest gaan bloggen. Want na mijn succesoperatie waarbij alles weggehaald zou worden, zou ik toch geen schrijfstof meer hebben over deze ziekte. En toen werd ik wakker....